Pliki konfiguracyjne Apache

Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. Jego udział wśród serwerów wynosił około 65%. W połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.

Konfiguracja serwera Apache odbywa się za pomocą kilku plików konfiguracyjnych.

Należą do nich:

httpd.conf

Jest to główny plik konfiguracyjny Apache. W pliku tym zapisane są m.in. informacje na temat komputera, portu, trybu pracy, logów, zasobów udostępnianych przez serwer. Tutaj również przeprowadzamy konfigurację serwerów wirtualnych WWW uruchamianych przy pomocy Apache.

srm.conf

Plik ten konfiguruje sposób zarządzania żądaniami serwera, wskazuje na katalogi, które zawierają informacje oferowane przez serwer i różne elementy potrzebne do formatowania i prezentowania informacji.

access.conf

Służy do definiowania kontroli dostępu dla serwera i dostarczanych przez niego informacji.

Wszystkie trzy pliki mają podobną strukturę. Są one plikami ASCII, komentarze zaczynają się od znaku # i wszystkie posiadają obszerny komentarz do poszczególnych poleceń. Ponadto, większość poleceń w plikach jest zapisana w formie opcji, po której następuje wartość przypisana do opcji. Użycie trzech plików konfiguracyjnych jest podyktowane zachowaniem ze standardem serwera NCSA. Od wersji 1.3.4 zaleca się umieszczenie wszystkich parametrów konfiguracyjnych w jednym pliku co sprawia łatwiejsze zarządzanie serwerem. Pozostałe pliki (srm.conf i acess.conf) nadal istnieją, ale zawierają informacje, że istnieją wyłącznie ze względów historycznych a całą konfigurację należy przeprowadzić w pliku httpd.conf. W wersji prezentowanej w tym opracowaniu, czyli 2.0.52 już całkowicie zrezygnowano z tych plików i nie znajdują się one w katalogu konfiguracyjnym serwera.

Konfiguracja pliku serwera WWW składa się z dyrektyw, które można ustawić konkretną opcją, pozwalającą na kierowanie procesem uruchamiania serwera.
Dyrektywy wraz z opcjami zapisujemy w jednej linii w następujący sposób:

dyrektywa opcja 1 opcja 2

<Directory />
AllowOverride none
Require all denied
</Directory>

Po każdej modyfikacji pliku konfiguracyjnego należy z restartować serwer tak, aby nowe ustawienia zostały zaktualizowane.

Oprócz zwykłych dyrektyw możemy korzystać z dyrektyw blokowych posiadających budowę podobną do znaczników języka HTML. Dyrektywy te pozwalają na ograniczenie zasięgu działania innych zawartych w nich dyrektyw dla określonych serwerów wirtualnych, katalogów i plików.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *